العتار : اندام مردم ( قانون / ج 2 / 616 ) العتب : بالاى ميان ميانگين و چهارم ( السّامى / 37 ) ، ميان انگشت ميانگين و چهارم ( تاج / 349 ) ، ( قانون / ج 1 / 143 ) العثة : آبستن ( قانون / ج 1 / 298 ) العثم : كژ بستن شكسته ( قانون / ج 3 / 1562 ) عثنون : سر ريش ( مقدّمة / 185 ) ، ( البلغة / 28 ) العثير : كالبد مردم ( قانون / ج 2 / 566 ) العجارم : ذكر و مرد قوى ( تاج / 375 ) ، عورت مرد ( قانون / ج 3 / 1502 ) ، قضيب ( دستور / 374 ) العجان : ميان كون و خايه ( قانون / ج 3 / 1616 ) ، ميان دو شرم ، ميان دو شرم پيشين و پسين ( مقدّمة / 203 ) ، رگ ميانه خايه ( البلغة / 47 ) العجايتان : پيهاى درون دست ( قانون / ج 3 / 1658 ) العجايز : سرهاى سرين ( قانون / ج 2 / 743 ) العجب : استخوان نشستنگاه ( قانون / ج 1 / 237 ) ، استخوانى كه نشست دم به روى بود ( تاج / 350 ) العجر : برآمدن جاى حجامت ( قانون / ج 2 / 546 ) ، پيچپش رگ و پى ( قانون / ج 2 / 546 ) العجرة : چين شكم ( قانون / ج 2 / 722 ) ، رگ‌هاى گره شده به يك جا در تن ( تاج / 385 ) ، گره و لك بر شكم و جاىهاى ديگر ( السّامى / 282 ) عجرم : بن قضيب ( دستور / 378 ) العجز : دو كونه ( تاج / 361 ) ، سرين ( دستور / 364 ) ، كونسته ( المرقاة / 16 ) ، كونستهء مرد ، ميان سرون مرد و زن ، سغرى مرد ، ميانهء سرونهاى مرد ، دنبهء مرد ( مقدّمة / 200 ) ، كونسته و اين لفظ مرد و زن را گويند ( السّامى / 342 ) ، كونسته ( البلغة / 46 ) ، دو كونهء مرد و زن را گويند ( تكملة / 459 ) العجزة : [ كونسته ] آن زن ( المرقاة / 16 ) عجف : هزار خانه ، هزار تو ، هزار لايه از رودكان ، يا سرگين او ( مقدّمة / 196 ) العجم : استخوان بن دنبال ( قانون / ج 3 / 1562 ) العجيز : سر سرين ( قانون / ج 2 / 754 ) العجيز ، العجير : آن كه با زن صحبت نتواند كرد ( تكملة / )